Κείμενα Φυσικής και άλλα Θέματα ....

Στα απλά μιας ασήμαντης μέρας μας, η ζωή μετρά την ευτυχία της με το άπλωμα των ρούχων μιας λατρευτής Κυράς που ορίζει τη Φύση σαν πετράδι στην ποδιά της και που σε λαχτάρα στιγμής τοποθετεί το άσπρο των σεντονιών της στα άσπρα των ονείρων της. Και γίνεται απέραντη η ματιά της, βαθιά... Όλα τα καλά ας έρθουν κοντά της ως φιλί κι ως καρδιοχτύπι όνειρου όταν η μπουγάδα της αρχίσει να παίζει με τα μαλλιά και το φόρεμά της, σε φόντο πράσινο... ............. Στα απλά μιας ασήμαντης μέρας μας, η ζωή μετρά την ευτυχία της με μια όμορφη Κυρά που απλώνει άσπρα ρούχα σε λιβάδι και προσμένει τον άνεμο να τα στεγνώσει. 18-5-2013

  Σε ένα κοριτσάκι που πατά σε ανεμώνες για να δει τα χελιδόνια, αφήνεις διακριτικά δίπλα του τη λατρεία σου για να μην ταράξεις τις κινήσεις της ψυχούλας του. Με τ΄ άσπρο του φορεματάκι ανάμεσα στο κόκκινο της ανεμώνας και με τα χελιδόνια γύρω από τα μαλλιά του, γίνεται η ζωούλα του πανάκριβη. Ένα κοριτσάκι που πρωταντικρίζει τις ανεμώνες και πρωτοχαίρεται τα ανοιξιάτικα χελιδόνια και τις πεταλούδες είναι μια πολύ ιερή στιγμή, τρυφερό χάδι για τη ματιά μας. . 28-8-2014

  Η αγάπη δεν περιγράφεται. Μόνο βιώνεται... Με τρόπο ξεχωριστό... Ας πούμε σε γραμμές παράξενες του σήμερα, σε πορτραίτα μουσικής του χτεσινού απογεύματος ή έστω σε ένα μοναχικό καρέ μιας σχοινοβατικής ταινίας του Ταρκόφσκι που θα ξεδιπλώσουμε αύριο. Τελικά σε ένα καλοκαίρι που περιμένουμε να μας τραβήξει το μανίκι για να το προσέξουμε.   Η αγάπη δεν έχει γραμμές ορισμού. Πάει μόνη της εκεί που είναι να πάει, έστω κι αν εσύ κάνεις ευτυχία τη διαδρομή της. Αδιαφορεί αν σε τρομάζουν οι υποσχέσεις της ή οι κίνδυνοί της.   Αδιαφορεί για τους συλλογισμούς σου και σου αρπάζει το χέρι ακόμη και πάνω από το απόλυτο κενό. . 20-10-2015  

ΤΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ; 1) Η μοναξιά της απεραντοσύνης 2) Η απεραντοσύνη της μοναξιάς 3) Ανάμεσα στην πραγματικότητα των οριοθετήσεων και στην ανοιχτωσιά του όνειρου θα μένει πάντα μετέωρο το βήμα. Τόλμη προς τα μπρος (νερό) ή σιγουριά προς τα πίσω (δάσος); 4) Αν η ματιά πάει λίγο πιο έξω από τα επιμέρους (γη, ουρανός, δάσος, λίμνη κλπ) όλα θα φαίνονται σαν ένα. Και θα λάμπουν γεμάτα ζωή. Φύση... Κόσμος... Σύμπαν ... πες το όπως θες 5) Ένα ελάφι στην άκρη μιας λίμνης, όπου όλα όμορφα και μαγευτικά σαν όνειρο καθρεπτίζονται στο νερό από το φως των άστρων της νύχτας 6) Σε μια σειρά ψευδαισθήσεων ζωής, η ελπίδα και το όνειρο θα φτιάχνουν όλο και πιο όμορφη την προσμονή 7) Τίποτε από τα παραπάνω....... (σε αυτή την περίπτωση σχολιάστε αυτό που βλέπετε στην εικόνα)    9-12-2020    

  Εμείς οι θαλασσόλυκοι ξέρουμε ότι τα νερά στην άκρη του κόσμου με τις τεράστιες ρουφόλυμπες είναι επικίνδυνα. Τα σαπιοκάραβα που το επιχειρούν λίγα και ακόμη λιγότερα όσα την γλυτώνουν. Αλλά τα λεφτά που μπαίνουν στην τσέπη στο κάθε ναύλο πολλά. Μια βραδιά λοιπόν πούχε μεγάλο φεγγάρι, πάτωσα μια μπουκάλα ρούμι σε μια βρώμικη ταβέρνα στο Πόρτο Ρεσάλτο, το λιμάνι, πήρα παραπατώντας το μπόγο μου στην πλάτη και μόλις κόπασε το ρεμούσκο και βασίλεψε ο Εωσφόρος μπάρκαρα σε μπριγκαντίνι με καπετάνιο τον Τζακ Σπάροου. Είκοσι χρόνια βολόδερνα στη θάλασσα με μπίμπα τις πορτολάνες, τους μπούσουλες και τα κουμπάσο γύρω μου πριν αριβάρω σε νησί.  ......... Κατέβηκα κουβαλώντας στη μασχάλη ένα σεντούκι γεμάτο λίρες και μαργαριτάρια και μπριλάντια και ρουμπίνια και χρυσό και ό,τι φανταστείς. Στην πλάτη είχα το σακίδιο που μου χάρισε μια μάγισσα, η Φάτα Μο, που με γούσταρε πολύ και που όταν την κοπάνησα από δίπλα της μου το γέμισε μεγιστόστρακα και μεγάλιθους μαγεμένους για να με δε...

  - Πάμε; είπε το ένα κλαδί στο άλλο - Πού να πάμε; - Όπου θες - Μα και χτες και προχτές στο «όπου θες» ήμασταν... - Πάμε και σήμερα - Βαρέθηκα να πηγαίνουμε στο «όπου θέλουμε»... - Να μην πάμε τότε, είπε το πρώτο κλαρί. Θες να μείνουμε σε αυτό εδώ το «όπου»; - Ναι ... και να περιμένουμε λίγο - Τι να περιμένουμε; - Να αλλάξει ρίζα το δέντρο - Και μετά; - Θα αλλάξει και το «όπου μας» και μεις θα πηγαίνουμε σε καινούρια «όπου θέλουμε» που δεν πήγαμε ποτέ. - Ας μείνουμε εδώ τότε... Το δέντρο γρήγορα θα αλλάξει ρίζα και μεις θα πάμε το επόμενο ταξίδι μας... . 12-9-2018  

 Σάματις τί χρειάζεται για τ΄ όμορφο; Θέλει να μυρίσεις με όλη σου τη δύναμη τα χρώματα που σου δίνονται απλόχερα και να στρώσεις με λαχτάρα ξεχωριστή, κάπου μέσα στο δάσος, ένα τραπέζι με λουλούδια.   Μια άγρια πασχαλίτσα άσπρη κοντούλα πάνω σε κέντημα δικό σου που σινιάρισες σε ξύλο, φτάνει. Τότε το όνειρο σίγουρα θα έρθει να σε βρει, γιατί ένα ολόκληρο δάσος και χίλια χρώματα σε είδαν να το στολίζεις και να το καρτερείς.            

  Μια ξεχωριστή στιγμή από δύο μοσχομπίζελα που, μαζί σε ένα παράξενο ταξίδι αναμνήσεων, κοιτούν καινούριους και παλιούς κύκλους ζωής,  χρώματα που ήρθαν και φεύγουν,  παντοτινές υποσχέσεις που δε φάνηκαν στην ώρα τους...     19-7-2018

  Η γλώσσα μου Ελληνική, στολίδι είναι που με κάνει να νιώθω πλούσιος, παρόλο που δεν κατέχω την λάμψη της όσο θα ήθελα. Μύθοι πανάρχαιοι την στηρίζουν και τους υποστηρίζει. Κι όση δύναμη σκέψης υποσχέθηκε σε όλους τους αιώνες που πέρασαν και σε όλους τους καιρούς που θα έρθουν, την έδωσε και θα την δίνει πάντα γενναιόδωρα. Η γλώσσα μου ελληνική με κάνει να νιώθω ισχυρός απέναντι σε γείτονες βάρβαρους. ..... Σε σύντομο οδοιπορικό ως τα θαύματα της ψυχής ενός ασήμαντου αγριολούλουδου μιας κορυφής του Πήλιου, παρασύρθηκα τις προάλλες. Σε χρώματα που όσο πιο σφιχτά δενόσουν πάνω τους με θύμησες, τόσο πιο πολύ ζωντάνευε η ομορφιά τους και τόσο πιο βαθιά σε τράβαγαν στα μονοπάτια τους οι σειρήνες. Το αγριολούλουδο το συνάντησα κάπου στα πράσινα της κορφής και στους αέρηδες της ανοιχτωσιάς του βουνού, να κοιτά ακόμη τους Κένταυρους να καλπάζουν στα γαλάζια και στα μωβ των δικών του λαβύρινθων. Το πλησίασα και το ένιωσα να θυμάται τις Ορειάδες που ερωτευμένες μιλούσαν για κά...