Αναρτήσεις

ΚΟΥΙΖ: Η μέρα και η νύχτα

Εικόνα
    ΚΟΥΙΖ: Η μέρα και η νύχτα   Μια σκέψη: Η μέρα έχει το φως του Ήλιου και έτσι βλέπεις τα γήινα. Την απεραντοσύνη όμως και το μεγαλείο του Σύμπαντος τα αποκαλύπτει η νύχτα.   Α. Επιλέξτε τρόπο για να μεταφράσετε αυτή η σκέψη: 1. Το τίμημα για έναν μικρό Παράδεισο είναι μια απέραντη άγνοια 2. Η ίδια η γνώση μπορεί να επιβάλλει ένα όριο στη γνώση 3. Στο φως φωλιάζουν οι μικρές αποκαλύψεις-προσμονές και τα μεγάλα μυστήρια 4. Τίποτε από όλα αυτά. Στην περίπτωση αυτή δώστε με σαφήνεια τη δική σας μετάφραση.    Β. Η παραπάνω σκέψη μου έχει τεράστια δόση επιστημονικής αλήθειας. Παρόλο που είναι καθαρή Φυσική, φαίνεται ως τέχνη λόγου.   Δικαιολογείστε. 1. Μπλεχτήκαμε με τα αλλοπρόσαλλα και τα ανισόρροπα και ξεμακρύναμε τόσο πολύ από το απλό και φυσικό, ώστε το αναπολούμε ως όμορφη χαμένη τέχνη. 2. Η λογική μας, προϊόν της Φύσης για να επιβιώσουμε αρχικά, σήμερα έλκεται ακόμη πιο πολύ από τα «γιατί» Της. Έτσι ο σεβα...

Στην Α-ΦΥΣΙΚΗ φυσική της Γ΄ Λυκείου

Εικόνα
Στην Α-ΦΥΣΙΚΗ «φυσική» της Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ... 1)   ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ότι το μονοχρωματικό κύμα y=Αημ2π(t/Τ - x/λ)              (1)            είναι πεπερασμένης έκτασης            παράγεται όταν κουνάμε το χέρι μας πάνω κάτω             διάδοση σημαίνει η διαταραχή να μεγαλώνει συνεχώς σε μήκος και άρα να μην διατηρεί τη μορφή της              υπάρχουν σημεία του μέσου που κάποια στιγμή απέκτησαν άπειρη επιτάχυνση             έχουν νόημα περίεργες φράσεις όπως «φάση» και «αρχική φάση κύματος»             τα σημεία του μέσου εκτελούν απλή αρμονική ταλάντωση κλπ ενώ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΞΕΦΩΝΙΖΟΥΝ ότι ό...

Κυρίες και Κύριοι... ο Homo Sapiens

Εικόνα
  Κυρίες και Κύριοι ...                                                ο Homo Sapiens Το πιο προχωρημένο μοντέλο από τη μόνιμη συνεργασία Χρόνου και Θανάτου. Όμως παρόλα τα παλαμάκια και τα φωτορυθμικά,τους θεαματικούς καπνούς και τα στριμωξίδια του κοινού, εσύ στέκεσαι λυπημένος γιατί τον βλέπεις, πάνω στην κοσμική σκηνή, να φαντάζει πλέον ως πλάσμα της Αποκάλυψης. Και φοβάσαι πολύ ... Πας στην άκρη της Γης και φωνάζεις όσο πιο δυνατά, ελπίζοντας ότι η αγωνία σου θα φτάσει μέχρι τους μακρινούς γαλαξίες. Μα ο ήχος δε διαδίδεται στο διάστημα και έτσι κανείς μα κανείς δεν ακούει την κραυγή της απόγνωσής σου. Όλα εκεί πάνω στέκουν ανέκφραστα, έστω κι αν τους χάρισες τόσα και τόσα ανθρώπινα ονόματα, έστω κι αν τους δώρισες ολόκληρους αρχαίους β...